چقدر دنبالت گشتم و از تو هیچ خبر نبود...!
سرم سرگیجه می رود...!
نفس هایم رو به آخر است...!
این آفتابگردان کوچک فقط نگاهت را می خواهد...!
اما دریغ از قطره ای!
یادت نبود قبل رفتنت بگویی،
شبهای زمستانی دلت « قطبی » است!!!؟

همیشه باید در برگ ریزان پاییز گام بردارم،
یا در کولاک مه گرفته زمستان،
آن روز که سهم بهار را در کوچه ها تقسیم میکردند،
نصیب من تنها یک شاخه اقاقیا بود،
که بر دیوار همسایه آویزان بود،
و هر وقت مرا دلتنگ میدید،
به عطر افشانی در مسیر قدمهایم می پرداخت.
قصه این است، ولی...
مرا غمگین خطاب نکنید.
من فقط گاهی،
ار هرزه ی گیاهانی شکایت میکنم،
که بی رخصت و دستور،
در خاک حاصلخیز خانه ام،
جوانه میزنند و بی مهابا میرویند.
از من خرده نگیرید که خاکستری نویس شده ام،
من فقط گاهی
خاکستر خاطرات را جارو میکنم،
و اندکی گلایه و گریه...
و باز،
نگران نباشید؛
همان میشوم که شما از من در خیال خود دارید...
اگر پیله پوسیده ام، سر باز کند.

پشت سر هر معشوق خدا ایستاده است و هر گامى که تو در عشق برمى دارى، خدا هم گامى در غیرت برمى دارد؛ تو عاشق تر مى شوى و خدا غیورتر...
و آن گاه که گمان مى کنى معشوق چه دست یافتنى است و وصل چه ممکن و عشق چه آسان، خدا وارد کار مى شود و خیالت را در هم مى ریزد و معشوقت را در هم میکوبد، معشوقت هر کس که باشد و هر جا که باشد و هر قدر که باشد، خدا هرگز نمى گذارد میان تو و او چیزى فاصله بیندازد. معشوقت مى شکند و تو نا امید مى شوى و نمى دانى که نا امیدى زیباترین نتیجه عشق است...

معجزه خبر نمی کند با احتیاط نا امید شوید.

واژه ها را گشتم، از بین تمام صفت ها و ترکیب های نیک روزگار نتوانستم کلمه ای را پیدا کنم که برازنده این نام بزرگ باشد، کسانی که از نعمت داشتن این فرشته محروم هستند، لذت وجودش را بیشتر و بهتر درک میکنند و کسانی که این فرشته گرما بخش خانه آنهاست، شمیم محبت و عطر بهشت را از وجود او استشمام میکنند.

اکنون روی کلامم با این فرشته است: " دوستت دارم چون وجود تو شایسته دوست داشتن است، همیشه و همه جا در کنارم بودی و وجود خود را وقف من کردی، انگاه که دستهای کوچکم را در میان دستهایت میگرفتی و به من لبخند می زدی... آنگاه که مرا از زیر قرآن رد می کردی و به مدرسه می فرستادی... آنگاه که با هوش و ذکاوت خود پی میبردی از چیزی یا از کسی دلگیرم و خود شریک غم هایم میشدی... آنگاه که برای موفقیتم دستی به آسمان داشتی... آنگاه که... آنگاه ها بسیار است چرا که وجود تو آنچنان بزرگ و بی کران است که کلمات از توصیفت عاجز می مانند... اکنون جمله آغازین خود را اینگونه اصلاح میکنم، وجود تو شایسته ستایش است."

فرا رسیدن میلاد حضرت زهرا (س) و روز مادر مبارک باد.

تو ای مادر که یک عمره دلت با غصه دم سازه، صبوری های تو مادر منو به گریه میندازه، مثل یک طفل خواب آلوده من محتاج آغوشم، از اون لالاییات مادر بخون بازم توی گوشم، برای سرنوشت من تو دلواپس ترین بودی، برای اشکهای من همیشه آستین بودیريال تو ای همیشه غم خوارم، تو ای مطرح ترین یارم، به نام نامی مادر همیشه دوستت دارم.

                    جانی برای مرگ

                                    این بود زندگی....

پشت چراغ قرمز ایستاده بودم، ناگهان کودکی آمد و گفت: چسب زخم میخواهید؟ پنج تا صد تومن؟
با خود گفتم: اگر تمام چسب زخمهایت را هم بخرم، نه زخم های من خوب می شود و نه زخم های تو...

یادش بخیر، سال ۷۶ بود که رفتم مدرسه! اون موقع ها علاوه بر شماره کلاس، به هر کدوم از کلاس های اول دبستان، اسم میوه ای رو اختصاص میدادن و اسم کلاس ما هم کلاس "گلابی" بود! یکی نبود بهشون بگه، آخه مگه میوه قحطه؟ حالا چرا گلابی!!؟

بگذریم، توی این ۱۵ سال، هر سال اوایل مهر ماه هر موقع که خودم رو برای شروع یک سال تحصیلی دیگه آماده میکنم، یاد اون معلم ها و اساتیدی میوفتم که واسم خیلی زحمت کشیدن، کسانی که برای تعلیم و تربیت ما فرزندان ایران زمین، کوشیدند و در واقع سرمایه های اصلی این سرزمین رو پرورش دادند. این چند سطر رو دوست دارم به این عزیزان تقدیم کنم:

۱۲ اردیبهشت، روز توست، تویی که راه را به من نشان دادی و خود نیز چراغ هدایتم شدی، تویی که نام های فراوان به خود گرفتی، روزی آموزگارم بودی، روزی دبیرم و روز دگر استادم. اما همواره به یک نام شهره بودی، معلم. تو به من علم و حکمت آموختی، برایم از تربیت سخن گفتی و به من یاد دادی آبادی ایران در گرو همت و تلاش ما فرزندان ایران زمین است. اکنون ما فرزندان ایران زمین هستیم که یک صدا خواهیم گفت:

روز معلم بر تمام معلمان عزیز، مبارک باد.

10 اردیبهشت، روز خلیج همیشه پارس...

+ کامنت برتر (ارسال شده توسط " behnam"):
ای کاش تو تقویم هم به جای خلیج فارس می نوشتن خلیجه همیشه پارس .

استاد کلاس فلسفه در برابر دانشجویان ایستاد و چند شی رو روی میز گذاشت. وقتی کلاس شروع شد بدون هیچ کلمه ای یک شیشه خالی بسیار بزرگ رو برداشت و شروع به پر کردن آن با چند توپ گلف کرد. بعد از شاگردان خود پرسید که آیا این ظرف پر است؟ و همه موافقت کردندند...

سپس استاد ظرفی از سنگریزه برداشت و آنها رو به داخل شیشه ریخت و شیشه را به آرامی تکان داد. سنگریزه ها در بین مناطق جا باز کردند و بین توپ های گلف قرار گرفتند و سپس دوباره از دانشجویان پرسید که آیا ظرف پر است؟ و باز همگی موافقت کردند...

بعد دوباره استاد ظرفی از ماسه را برداشت و داخل شیشه ریخت و ماسه ها همه جاهای خالی را پر کردند او یکبار دیگر پرسید آیا ظرف پر است و دانشجویان یک صدا گفتند بله!

استاد دو فنجان پر از قهوه از زیر میز برداشت و روی همه محتویات خالی کرد... و گفت: "در حقیقت دارم همه جاهای خالی بین ماسه ها رو پر می کنم !" همه دانشجویان خندیدند!

در حالی که صدای خنده فرو می نشست استاد گفت: "حالا من می خوام متوجه این بشید که این شیشه نمادی از زندگی شماست.. توپ های گلف مهم ترین چیز هایتان هستند. خدایتان، خانواده تان، فرزندانتان، سلامتیتان، دوستانتان و مهمترین علایقتان. چیز هایی که اگر چیز های دیگر از بین بروند ولی اینها بمانند باز هم زندگیتان پای برجا خواهد بود. سنگریزه ها چیز های قابل اهمیت هستند: مثل کارتان، خانه تان و ماشین تان! ماسه ها هم سایر چیز ها هستند مثل مسائل خیلی ساده!

اگر اول ماسه ها رو در ظرف قرار بدید دیگر جایی برای سنگریزها و توپ های گلف باقی نمی مونه. درست مثل زندگیتان. اگر شما همه زمان و تواناییتون رو روی چیز های ساده و پیش پا افتاده صرف کنید دیگر جایی و زمانی برای مسائلی که براتون اهمیت داره باقی نمی مونه. به چیز هایی که برای شاد بودنتون اهمیت زیادی داره توجه زیادی کنید. با دوستان و اطرافیان به بیرون بروید و با اونا خوش بگذرونید... همیشه زمان برای تمیز کردن خانه و تعمیر خرابی ها هست. همیشه در دسترس باشید! اول مواظب توپ های گلف باشید... چیزهایی که واقعا براتون اهمیت دارند... موارد دارای اهمیت را مشخص کنید.. بقیه چیز ها همون ماسه ها هستند...

یکی از دانشجویان دستش را بلند کرد و پرسید :پس دو فنجان قهوه چه معنی داشتند؟
استاد لبخند زد و گفت: خوشحالم که پرسیدی!
این فقط برای این بود که به شما نشون بدم که  "مهم نیست که زندگیتان چقدر شلوغ و پرمشغله است. همیشه در آن جایی برای صرف دو فنجان قهوه با یک دوست هست."

۱۰۰۰

این پست هزارمین پست این وبلاگ است!

هر چند تنها یکی از بهترین ها هستیم؛
اما یقینا تمام بهترین ها ما را انتخاب می کنند.

اگه به این افتخار میکنی که هزارمین پست این وبلاگه بزار منم یه چیز بگم بیشتر حال کنی... ما دو هزارمین بار داریم مطلب میخونیم تو وبلاگتون یه بار میخونیم نظر میدیم. یه بار هم میایم ببینیم نظرمون ثبت شده یا نه. حالا دیدی ما از تو هزار مطلب جلوتریم.

اگه ناراحتی برای اینکه گوشیت آیفون نیست و مدل لپ تاپت قدیمی شده یا اینکه لباس تابستونیات رو هنوز نخریدی و مجبوری همونایی که واسه عید خریدی رو بپوشی و یا هر چیز دیگه ای، میخوام به چهره رنجور این پیرمرد نگاه کنی، این پیر خسته دل، داره اشک شوق میریزه، میدونی واسه چی؟
چون با بدست آوردن این چند قرص نان، حداقل برای یک شب هم که شده میتونه شادی رو تو صورت همسر و فرزنداش ببینه.
بیایم یاد بگیریم قدر نعمت هایی که داریم رو بدونیم...
خداوندا به ما بیاموز که در هر حال شکرگزار درگاه تو باشیم...

آنجا را نمیدانم، اما اینجا تا پیراهنت را سیاه نبینند، باور نمیکنند چیزی از دست داده باشی...

سعی کنید قلبی مقاوم داشته باشید، قلبی که مقابل گرم و سرد حوادث و ضربه های عاطفی همچون ظروف چینی با اندک ضربه ای خرد نشود .

میدانی کی فهمیدم خیلی تنها شده ام؟
موقعی که با دوستانم نشسته بودم و همه آنها گوشیهایشان در دستانشان مشغول بود و من تنها با فنجان بازی میکردم...
موقعی که در حیاط دانشگاه همه دو به دو بودن و من هم با تنهایی دو تا شدم...
موقعی که در خیابان راه میرفتم و هرکس دستی در دستش گرفته بود و من دست در جیب داشتم...
موقعی که در رستوران همه از طرفشان میپرسیدند تو چی میل داری و من از خود میپرسیدم...
موقعی که به خانه آمدم و کسی نبود برایش پیامک بزنم: "من رسیدم خونه"...
شب شد و هیچکس به من شب بخیر نگفت و هیچکس با من صحبت نکرد تا من خوابم ببرد...
صبح شد و لحظه ای کنار پنجره رفتم و دیدم دو کبوتر کنار هم نشسته اند، دیگر کبوترها هم به من فخر فروشی میکنند...
چشمم به نوشته بزرگ روی دیوار اتاقم افتاد: "همچون کوه، مغرور و تنها باش".

شخصیت منو با برخوردم اشتباه نگیر.
شخصیت من چیزیه که من هستم،
اما برخورد من بستگی داره به اینکه " تو " کی باشی...

موفقیتی دیگر برای دانشجویان دانشگاه دارالفنون که با پیگیری دانشجویان نقشه برداری،
کمک و همکاری سایر دوستان و مساعدت دانشگاه (!) میسر شد...

لغو دریافت هزینه سرانه فرهنگی - دانشجوئی(برای دسترسی به اطلاعیه دانشگاه در این زمینه، بر روی  ادامه مطلب کلیک کنید)

بعد نوشت: یه دوستی در قسمت نظرات یه نظر خصوصی نوشته بود به این مضمون: "ببینم این پرچم تو گرفتن حق میثم محرم زاده کجا بود که همتون ترسیدید بالا بگیریدش، موقعی به این پرچمت افتخار کن که بتونی از حقی به این مهمی رو نذاری نا حق بشه...."

من دلم نیومد نظرش رو بی جواب بذارم، پس خطاب به این دوستمون مینویسم: "نمیدونم بعد از ۲۵/۳/۱۳۹۰ چقدر پیگیر مطالب این وبلاگ بودی، اما این وبلاگ یکی از اولین رسانه هایی بود که خبر تاسف برانگیز فوت میثم عزیز رو منتشر کرد و در راستای پایمال نشدن حق خانواده محرم زاده و همچنین اساتید و سایر دانشجویان دانشگاه از هیچ تلاشی مضایقه نکرد. در همین راستا شخص بنده به همراه نویسنده سابق این وبلاگ، جناب آقای مستوفی، مطالبی در جهت احقاق حق دانشجویان، در وبلاگ درج کردیم. حتی تا جایی پیش رفتیم که در نظرات خصوصی که با اسم مستعار نوشته شده بود، به تعلیق از دانشگاه تهدید شدیم. فکر کنم با این تفاسیر، حکایت شما حکایت همون کسیه که خارج از گود نشسته بود و میگفت لنگش کن. ما ادعایی در این زمینه نداریم. کاری بود که از دستمون برمیومد و وظیفه ای بود که باید انجام میدادیم، مطالبی رو هم که در بالا اوردم به صورت سربسته عنوان کردم. اما شمایی که ادعاتون میشه کجای این داستان بودی؟؟؟"

جای بسی قدردانی داره از دوستان عزیز نقشه بردار... دمتون همیشه گرم واقعا پول زور بود برای خدمات ارائه نشده می خواستن...

آدمها نه در آغاز بوده اند، که از میانه، در بین راهشان گذاشته اند و نه به پایانی می رسند، که در راه مانده اند.
خودم را می گویم: در راه مانده ایی که خودش را هم نشناخت... چه رسد به دوستان و اطرافیان و ...
نسبم شاید برسد به گیاهی در هند... اصلا چه توفیری دارد...

نمیدونم مجموعه "مرد هزار چهره" که چند سال پیش در ایام نوروز از تلویزیون پخش میشد رو به خاطر دارید یا نه... اون سال یادمه این مجموعه که از شبکه سوم سیما پخش میشد به شدت مورد استقبال مخاطبان سیما قرار گرفت.
اما این مجموعه در نوروز امسال هم به روی آنتن شبکه سوم سیما رفت و به نظر من با وجود باز پخشی بودن این مجموعه از همه مجموعه هایی که به برای عید امسال ساخته شده بودن، قشنگ تر و جذاب تر بود.

در قسمت آخر این مجموعه قاضی از متهم (مسعود شست چی) میخواد که آخرین دفاعیات خودش رو اعلام کنه:
مهران مدیری که نقش متهم رو ایفا میکرد میگه: "چه دفاعی دارم از خودم بکنم جناب قاضی، من بی دفاعم!!! من شریف تربیت شدم، من شریف بزرگ شدم، نه کسی من رو میشناخت، نه کسی بنده رو میدید، نه ثروتمند بودم و نه هیچ چیز دیگه. همه سهم بنده از زندگی کار کردن در زیرزمین اداره بایگانی بود لای پرونده ها. من ساده بودم، من همه چیز رو باور میکردم، من با هیچکس مخالفت نمیکردم، سرم به کار خودم بود و شریف بودم. من نمیخواستم به بانک برم، من نمیتونستم طبابت کنم، من نمیتونستم سرهنگ باشم، من نمیخواستم شعر بگم. من مقاومت کردم تا حد توانم اما من توانم کم بود، بنده ضعیف بودم، برای خودم ضعیف بودم و برای دیگران. من به همه احترام میگذاشتم. من شروع کردم به بازی کردن و من شروع کردم به سرگرم شدن و بعضی وقتها یادم رفت که کجام. همه اینایی که میگن مال من نیست، حق من نیست و من اشتباهی ام. من از اولش هم اشتباهی بودم. تقصیر من بود، تقصیر دیگران هم بود. (خطاب به خدا) اما خدایا تو شاهدی که من هیج چیزی رو برای خودم بر نداشتم، (با بغض ادامه میدهد) من هیچ چیز رو توی جیبم نذاشتم، من از سهم کسی نزدم، من فقط اشتباهی بودم. خدایا تو شاهدی که من چیزی رو خراب نکردم، خدایا تو شاهدی که من کسی رو اذیت نکردم، من فقط اشتباهی ام، چه دفاعی از خودم بکنم، من بی دفاعم. حالا من مانده ام و تقاص این همه اشتباه دیگران و بازیگوشی خودم، جناب قاضی من از هیچکس توقعی ندارم. (خطاب به خدا) خدایا تو منو ببخش."

فکر کنم هیچکس به زیبایی "مهران مدیری"، نمیتونست خصوصیات "اشتباهی" هارو بگه...

 به افتخار مهران مدیری که از اول هم "اشتباهی" بود.

بعد از خوندن خاطرات یکایک شما عزیزان همیشه همراه با موضوع تقلب کردن و تقلب رسوندن و بعد از بررسی دقیق خاظرات، اسامی نفرات برتر در این زمینه به شرح زیر اعلام میشود:

۱) سرکار خانوم "m..." (به خاطر ابتکار و شجاعتشون در تقلب رسوندن و انجام کار انسان دوستانه)
2) سرکار خانوم "مهشید" و جناب آقای "behnam" (به خاطر انجام عمل جسورانه که به ذهن معلم خطور نمیکرد)
3) جناب آقای "هادی" (به خاطر ظرافت خاطره و اوف شدن انگشتشون)

در ضمن لازم به توضیح است هدیه ای که به رسم بادبود برای نفر برتر در نظر گرفته شده است، به زودی و در اسرع وقت به ایشان اهدا خواهد شد...
در آخر جا داره از همه شما خوبان کمال تشکر و قدردانی رو به خاطر شرکت در این بحث داشته باشم و دست تک تک شما عزیزان رو به گرمی بفشارم.

***

خاطره برگزیده (ارسال شده توسط "m..."): از خاطره های جالب من تو تقلب این بود که تو دوران دبیرستان(سوم) یک دوست داشتم که تو رشته ی انسانی بود و تو درس عربی افتضاح
و از اونجایی که امتحانا نهایی بود و منم عربیم خوب بود دست به دامن من شد
من هم از طریق تلفن همراه عزیز ! بهش سوالهای امتحان رو رسوندم... و تونست قبول بشه...خوبی دخترا اینکه مقنعه سر میکنن و اون وقتا چون گوشی اوردن خیلی مد نبود تونستیم با موفقیت عملیات تقلب رو انجام بدیم که کلی حال اومدیم( از ذکر جزییات کار خودداری میکنم چون بد آموزی داره) ... البته بچه های عزیز شیوه های مدرن هم هست که با مبلغ مناسب بهتون تعلیم میدم

+ کامنت برتر (ارسال شده توسط "مهشید"):
بله بلــــــــــــه! منم تبریک میگم به همه ی متقلب های عزیز مخصوصا به "m..." خانم, که نشون داد در هر عرصه ای اوله!
راستی "m..." جان تجربه نشون داده تک خوری خوب نیس. بعد جایزه ,ما رو هم دریاب!!!
در اخر جا داره از شما هم تشکر و قدر دانی بشه بخاطر اینکه زمینه ای رو فراهم کردی تا بچه ها بتونن اخر ترم رو نفر اول حسابایی وا کنن!!!

در آستانه سیزده به در، چند تا توصیه داشتم که میخواستم خدمتتون عارض بشم:
۱) سعی کنید این روز رو با خانواده و فامیل سپری کنید و از برپایی اجتماعات ۲ نفره (اونم ۲ نفر از جنسهای مخالف) در فضاهای باز خودداری کنید، چون ممکنه پلیس پیشگیری بیاد و ...، خوب این همه روز تو سال داریم که راحت میتونید برید پارک و باهم قدم بزنید، وجدانن این یه روز رو بی خیال شین...
۲) اگه یه موقع زبونم لال بر حسب اصرار و شایدم اجبار، وسطی بازی کردید، قبلش به خانوم ها تذکر بدید وقتی توپ بهشون خورد، جیغ نزنن، به خدا بازیه، ما هر سال سر این قضیه مشکل داریم...
۳) موقع آش دوغ خوردن زیاد ملچ ملوچ نکنید، چون ممکنه خانواده ی کناردستی بلد نباشن آش دوغ درست کنن، رعایت کنید دیگه... اگه با الفبای رعایت کردن آشنا نیستید، یه چند تا پیاله هم واسه اونا بکشید...
۴) تفریحات سالم رو فراموش نکنید، قلیون بکشید، ورق بازی کنید، تخته نرد و بدمینتون و کارهای ازین قبیل هم مسئله ای نداره، اما خواب و استراحت رو بر چیزهای دیگه مقدم بدونید.
۵) اگه لب رودخونه ای، استخری، دریایی میرید، یه وقت مایو برندارید، خیلی ضایعست، آخه کی تو سیزده به در آب تنی میکنه؟
۶) برای سبزه گره زدن اصلا عجله نکنید، فرصتش تا ۲۰ فروردین تمدید شده.
۷) واسه درست کردن جوجه کباب، جوجه هارو از شب قبل تو نمک و زعفرون و آبلیمو (یا سس مایونز) بخوابونید تا طرد و لذیذ بشن و واسه روشن کردن آتیش از نفت و ژل آتیش زا و ازین چیزهای سوسولی استفاده نکنید، مثل یه مرد، چندتا ذغال بذارید رو پیکنیکی و با باد زدن ذغال ها رو عمل بیارید.
۸) این مورد از همه موارد مهم تره، در طول روز یادتون باشه که دانشگاه به زودی باز میشه و امتحانات میان ترم و پایان ترم هم نزدیکه...

امیدوارم همه شما عزیزان ازین روز لذت ببرید...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حالا نوبتی هم باشه، نوبت شماست، از همه شما دوستان عزیز میخوام یه دروغ سیزده تو قسمت نظرات بگین... تو دروغ هایی که میگید، سعی کنید عنصر خیال پردازی و اغراق رو رعایت کنید و از گفتن دروغ های کلیشه ای خودداری کنید... منتظر دروغ های قشنگتون هستم.

 یعنی کی میتونه قشنگترین دروغ رو بگه؟؟؟

+ کامنت برتر (ارسال شده توسط "هادی") :
مکمل توصیه 6- من چند تا سبزه خوب از اون ور اب های آزاد اوردم که چند تا دونش بیشتر نمونده. گره هاش توپ (100% تضمینی همراه اشانتیون ) جواب میده (10 روزه سوار بر قاطر سفید سیاه صورتی ابی و....... میاد دنبالتون) مگه دخترای اونورو ندیدید !!!!!!
شماره تماس _091930000000
راستی من با اسب سفیید یا هر چی دوس میدارین میام!!! !

شماها یادتون نمیاد...
اون زمانی که ما وبلاگ زدیم و مسلک وبلاگ نویسی رو پیش گرفتیم، اینجاها همش زمین خاکی بود!!
مثل الانا نبود که هرکس که تو خونه اینترنت داره، به فکر وبلاگ نویسی بیوفته. اون موقع ها این کارا به ذهن کسی خطور نمیکرد!!! ما با سختی و مشقت به اینجا رسیدیم. به " آرشیو مطالب " که نگاه بندازید به قدمت این وبلاگ پی میبرید. درسته اولین نبودیم اما تونستیم یکی از بهترین ها باشم...
یه اصولی هم داشتیم که سعی کردیم رعایتش کنیم، از همون اول وبلاگ ما هرکی/هرکی نبود و با تبادل لینک مرسوم در ارتباط های وبلاگی بیگانه بودیم. از همون اول سعی کردیم به نظرات افراد مختلف احترام بذاریم (البته یه جاهایی هم بود که به دلایلی با بعضی از افراد برخورد شد). از همون اول با مخاطب خودمون روراست بودیم و به هیچکس اجازه دخالت تو کارمون رو ندادیم.
اون موقع ها که ما وبلاگ داشتیم...
اینارو گفتم تا خیلی ها که ادعا میکنن سالهاست وبلاگ نویسی میکنن، یادشون بیاد که جلوی قاضی، حرکت های آکروباتیک نزنن...